Örgütsel sürdürülebilirlik literatürü, sürdürülebilir iş uygulamalarının çalışan çıktıları üzerindeki etkilerini çoğunlukla sınırlı boyutlar üzerinden ele almakta ve bu ilişkide aracı mekanizmaları yeterince açıklayamamaktadır. Bu çalışma, söz konusu teorik boşluğu gidermek amacıyla sürdürülebilirliği çevresel, ekonomik ve sosyal boyutların ötesine taşıyarak kültürel ve yönetsel boyutları da içeren beş boyutlu bir çerçeve üzerinden ele almakta ve bu bütüncül yapının çalışan katılımı ve iş tatmini üzerindeki etkisini, kurumsal iletişimin aracı rolü bağlamında incelemektedir. Bu kapsamda, Birleşik Krallık’taki yiyecek ve içecek sektöründe faaliyet gösteren ve sürdürülebilirlik uygulamalarını benimsemiş beş şirketten rastgele seçilen 500 çalışan ile nicel bir analiz gerçekleştirilmiştir. Veriler 5’li Likert ölçeğine dayalı anket formlarıyla toplanmış, çalışanların örgütsel sürdürülebilirlik, çalışan katılımı, iş tatmini ve kurumsal iletişim algıları ölçülmüştür. Elde edilen bulgular sosyal ve yönetsel sürdürülebilirlik uygulamalarının çalışan katılımını en güçlü şekilde desteklediğini, çevresel ve ekonomik sürdürülebilirlik uygulamalarının ise iş tatminini anlamlı düzeyde artırdığını göstermektedir. Kültürel sürdürülebilirliğin çalışan katılımıyla ilişkili olmakla birlikte iş tatminiyle daha zayıf bir ilişki sergilediği gözlemlenmiştir. Ayrıca, kurumsal iletişimin sürdürülebilirlik uygulamaları ile çalışan katılımı ve iş tatmini arasındaki ilişkide anlamlı bir aracı role sahip olduğu tespit edilmiştir. Bulgular, sürdürülebilirlik stratejilerinin çalışanlar tarafından anlaşılması ve içselleştirilmesinde kurumsal iletişimin belirleyici bir mekanizma olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırma sonuçları, sürdürülebilirlik yaklaşımlarının uzun vadeli başarısının çalışanların aktif katılımı ve güçlü iç iletişim sistemleriyle desteklenmesi gerektiğini vurgulamaktadır.
The organizational sustainability literature has largely examined the effects of sustainable business practices on employee outcomes through limited dimensions, while the mediating mechanisms underlying these relationships remain insufficiently explored. Addressing this theoretical gap, the present study adopts a holistic sustainability framework that extends beyond traditional environmental, economic, and social dimensions by incorporating cultural and managerial sustainability, and examines the associations between organizational sustainability, employee engagement, and job satisfaction through the mediating role of corporate communication. In this context, a quantitative analysis was conducted with 500 employees randomly selected from five food and beverage companies operating in the United Kingdom that actively implement sustainability practices. Data were collected using survey questionnaires based on five-point Likert scales measuring organizational sustainability, employee engagement, job satisfaction, and perceptions of corporate communication. The findings indicate that social and managerial sustainability practices are most strongly associated with employee engagement, whereas environmental and economic sustainability practices are more strongly associated with job satisfaction. Cultural sustainability was found to be related to employee engagement but demonstrated a weaker association with job satisfaction. In addition, the results reveal that corporate communication plays a statistically significant mediating role in the relationships between organizational sustainability and both employee engagement and job satisfaction. Overall, the findings highlight corporate communication as a critical mechanism through which sustainability strategies are understood, internalized, and embedded in employees’ organizational experiences. The study emphasizes that the long-term effectiveness of sustainability initiatives is closely linked to active employee involvement and well-functioning internal communication systems.
