GELENEKSEL IV. IBS İMPLANT KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 20 - 23 Nisan 2017, ss.20, (Özet Bildiri)
İNTEROKLÜZAL MESAFESİ YETERSİZ VAKADA PROTETİK REHABİLİTASYON: OLGU SUNUMU
Mehmet Berk KAFFAF*, Olcay ŞAKAR**
*Dok.öğr., İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye
**Prof. Dr., İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye
Uzun süreli parsiyel dişsizlik sonucunda karşıt arktaki dişlerde ekstrüzyon tipi diş migrasyonları sıklıkla görülmektedir. Bazı durumlarda, diş kaybı ve/veya diş migrasyonuna rağmen, oklüzal dikey boyutta (ODB) azalma gözlenmeyebilir. Bu durumda restorasyon için mesafe oluşturmak için alveoloplasti, intrüzyon ile ortodontik hareket ve kuron restorasyonları gibi alternatif tedaviler ODB’yi arttırmadan önce uygulanmalıdır.
Günümüzde diş kayıplarının tedavisinde sıklıkla diş implantları kullanılarak restorasyonlar gerçekleştirilmektedir. İmplantüstü restorasyon yapımında implant dayanak bağlantı türünün seçimi önemli bir klinik karar olmaktadır. Bağlantı sistemi olarak simante veya vida-tutuculu sistemler sıklıkla kullanılmaktadır. Uygun bağlantı sisteminin seçimi genel tedavinin prognozunu etkileyebilir. Simante restorasyonlar vida-tutuculu restorasyonlara göre daha az teknik komplikasyon göstermelerine rağmen daha çok implant kaybı veya marjinal kemik kaybı gibi biyolojik komplikasyon gösterebilirler. Vidalı restorasyonlar kolay sökülebilir; bu nedenle teknik komplikasyonlar daha kolay onarılabilir. Bu restorasyonlarda ayrıca siman artığı olmadığından biyolojik açıdan da tercih edilmektedirler. Ayrıca interoklüzal mesafenin yetersiz olduğu vakalarda (minimum 4 mm) vida-tutuculu sistemlerin tercih edilmesi önerilmektedir.
Bu sunumda uzun süre parsiyel dişsiz olan ve diş migrasyonları nedeniyle restorasyonlar için interoklüzal mesafenin bulunmadığı ve preprotetik cerrahi işlemlerin eksikliğinden dolayı, implant iyileşme başlığının karşıt dişe temas ettiği vakanın protetik tedavisi anlatılmaktadır. Hastada restorasyon için yer sağlamak amacıyla ilgili dişlerde kuron boyu uzatma ve ardından kuron restorasyonları yapılmış, interoklüzal mesafenin az olması ve dişeti yüksekliğinin fazla olması sebebiyle implant dayanağı olarak vida-tutuculu dayanak tercih edilmiştir.