AMAÇ Bu çalışmanın amacı, 18 yaşına kadar olan çocuk hastalarda travma nedeniyle oluşan orafasiyel yaralanmaların tipini ve nedenlerini belirlemektir. GEREÇ VE YÖNTEM Bu geriye dönük çalışma, 2011 yılında İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servis’ine başvuran 12055 hastadan toplanan bilgileri kapsamaktadır. Hastalardan elde edilen bilgiler yaş, cinsiyet, travmanın etyolojisi, tipi, yerleşimive yaralanma ile tedavi arasındaki zaman aralığı dikkatealınarak değerlendirildi. BULGULAR Orafasiyel yaralanma gözlenen 12055 hastadan 1296 çocuk hasta değerlendirmeye alındı. Erkek çocuklarda travma görülme sıklığının daha fazla olduğu saptandı (%65). Yaralanmalarda başlıca nedenin düşme (%56) ve birincil lokasyonun frontal bölge olduğu (%41) belirlendi. En sık karşılaşılan yaralanma tipinin laserasyon (%30,1) ve hematom (%18,6) olduğu saptandı. Yaralanmaların %4’ünün oraden- tal bölgede olduğu dudakları, dişleri, dil ve oral mukazayı kapsadığı belirlendi. Hastaların %38’inin acil servise yaralanmadan 30-60 dakika sonra başvurduğu ve %68’inin semptomatik tedaviden sonra taburcu edildiği belirlendi. SONUÇ Sık karşılaşılan orafasiyel travmalar göz önünde bulundurularak doğru tanı, acil tedavi yaklaşımı ve travmatik dental yaralanmaları önlemek adına etkin eğitimin gerekli olduğu unutulmamalıdır.
BACKGROUNDThe aim of this study is to determine the type and causeof traumatic orofacial injuries in children up to 18 yearsof age.METHODSThis retrospective study involved data collected from12055 patients that came to Istanbul University, MedicalFaculty, Department of Emergency in 2011. The patients’ data were evaluated with regard to age, gender, etiologic factor of the trauma, type and localization of the injury, and time interval between injury and treatment.RESULTSA total of 1296 children in 12055 patients with orofacial trauma were evaluated. Trauma incidence was higher in boys (65%). The major etiologic factor of injury was falls (56%) and primary localization was in the frontal region (41%). The most frequent types of injury were laceration (30.1%) and hematoma (18.6%). 4% of the injuries were found in the orodental region including lips, teeth, tongue and oral mucosa of the mouth. 38% of the patients came to the emergency department within 30-60 minutes after the injury and 68% were sent home with symptomatic treatment. CONCLUSION Considering the high percentage of orofacial traumas, effective education is necessary regarding the appropriate diagnostic approach, emergency management and prevention of traumatic dental injuries.
