AMAÇ: Hastane acil servisleri hem travmatik hem de travmatik kökenli olmayan acil dental durumlarla karşı karşıya gelirler. Öte yandan literatür, tıp uzmanları arasında travmatik dental yaralanmalarının (TDY) yönetimi konusunda bilgi eksiklikleri bulunduğunu ileri sürmektedir. Bu çalışmanın amacı, İstanbul acil cerrahi doktorlarının TDY'nin tedavisine yönelik bilgi ve tutumlarını araştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Anketler acil servis yöneticilerine ve doktorlara dağıtıldı. Anket, özellikleri ve dental travma yönetimi konusundaki bilgilerini değerlendiren soruları içermekteydi. BULGULAR: Toplamda 126 anketin (13'ü acil sevis yöneticisi, 113 doktor) geri dönüşü olmuş ve değerlendirme kapsamına alınmıştır. Acil çalışanlarının kron kırıkları ve avülsiyon konusundaki uygun tedavi bilgi düzeyleri genelde iyi düzeyde olmasına karşın (p=0.221), lüksasyon yaralanmalarda konusundaki bilgileri yetersizdi (p=0.0001). Doktorlar kalıcı dişler konusunda süt dişlerine oranla daha iyi bir bilgi düzeyine sahiplerdi (p=0.027). TARTIŞMA: Bu çalışmadan elde edilen bulgulara dayanarak, hastanelerde özellikle doktorlar arasında TDY yönetimini iyileştirmek için eğitim, izleme, kaynakların daha iyi kullanılabilirliği ve disiplinler arası uyum eksikliğinin değerlendirilmesi gereklidir.
AMAÇ: Hastane acil servisleri hem travmatik hem de travmatik kökenli olmayan acil dental durumlarla karşı karşıya gelirler. Öte yandan literatür, tıp uzmanları arasında travmatik dental yaralanmalarının (TDY) yönetimi konusunda bilgi eksiklikleri bulunduğunu ileri sürmektedir. Bu çalışmanın amacı, İstanbul acil cerrahi doktorlarının TDY’nin tedavisine yönelik bilgi ve tutumlarını araştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Anketler acil servis yöneticilerine ve doktorlara dağıtıldı. Anket, özellikleri ve dental travma yönetimi konusundaki bilgilerini değerlendiren soruları içermekteydi. BULGULAR: Toplamda 126 anketin (13’ü acil sevis yöneticisi, 113 doktor) geri dönüşü olmuş ve değerlendirme kapsamına alınmıştır. Acil çalışanlarının kron kırıkları ve avülsiyon konusundaki uygun tedavi bilgi düzeyleri genelde iyi düzeyde olmasına karşın (p=0.221), lüksasyon yaralanmalarda konusundaki bilgileri yetersizdi (p=0.0001). Doktorlar kalıcı dişler konusunda süt dişlerine oranla daha iyi bir bilgi düzeyine sahiplerdi (p=0.027). TARTIŞMA: Bu çalışmadan elde edilen bulgulara dayanarak, hastanelerde özellikle doktorlar arasında TDY yönetimini iyileştirmek için eğitim, izleme, kaynakların daha iyi kullanılabilirliği ve disiplinler arası uyum eksikliğinin değerlendirilmesi gereklidir.
