PARKİNSON HASTALIĞINDA SERVİKAL STABİLİZASYON EGZERSİZLERİNİN SPİNAL POSTÜR, SERVİKAL PROPRİYOSEPSİYON VE POSTÜRAL İNSTABİLİTE ÜZERİNE ETKİSİNİN ARAŞTIRILMASI
Tez Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoterapi Ve Rehabilitasyon A.B.D., Türkiye
Tez Danışmanı: Nezire Köse
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Diğer
Özet:
Bu çalışma servikal spinal stabilizasyon egzersizlerinin Parkinson hastalarında spinal postür, servikal propriyosepsiyon ve postüral instabilite üzerine olan etkilerini araştırmak amacıyla yapıldı. Bu amaçla Modifiye Hoehn-Yahr (H-Y) Evreleme Ölçeği'ne göre evre 2-3 arasında olan 18 Parkinson Hastası, çalışma ve kontrol grubu olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Çalışma grubuna geleneksel fizyoterapi ve servikal stabilizasyon egzersizleri, kontrol grubuna ise yalnızca geleneksel fizyoterapi programı uygulandı. Bireyler haftada bir kez fizyoterapist eşliğinde diğer günler ev programı şeklinde 8 hafta süresince bu programa devam ettiler. Çalışmanın sonunda tedavi öncesi ve sonrası yapılan değerlendirme sonuçları karşılaştırıldı. Modifiye H-Y Evreleme Ölçeği, Birleştirilmiş Parkinson Hastalığı Değerlendirme Ölçeği'nin birçok parametresinde, New YorkPostür Analizi, gövde rotasyon açısı ve pelvik asimetri, bazı servikal eklem hareket açıklıklarında, Zamanlı Kalk ve Yürü Test süresinde, 10 metre yürüme testinde, omuz çevresi kasların bazılarında, servikal fleksör kas kuvveti ile aktivasyon ve performans skorlarında, kas kısalık değerlerinin birçoğunda ve servikal ventral enduransta her iki grupta da anlamlı iyileşme görüldü (p<0,05). Çalışma grubunun kontrol grubuna göre Berg Denge Ölçeği'nde, statik postürografinin birçok parametresinde, bazı postüral düzgünlüklerde (torakal ve servikal eğimlerde), bazı omuz eklem hareket açıklıklarında, servikal eklem pozisyon hissinde, Zamanlı Kalk ve Yürü Testi adım sayısında, servikal ekstansör ve skapula çevresi kas kuvvetinde, Yaşam Kalitesi'nin birçok parametresinde daha iyi iyileştikleri bulundu (p<0,05). Çalışmanın sonunda Parkinson hastalarında her iki tedavi yönteminin de spinal postürü düzelttiği, geleneksel fizyoterapi programına stabilizasyon egzersizleri eklendiğinde servikal propriyosepsiyon, postüral instabilite ve postüral kontrolü konusunda daha fazla olumlu etki meydana geldiği görüldü. Çalışmanın sonunda; Parkinson hastaları üzerindeki tedavi etkinliği yönünden bu kombine fizyoterapi ve rehabilitasyon programının daha etkili olduğu sonucuna varıldı. Anahtar Kelimeler: Parkinson hastalığı, servikal stabilizasyon, postür, propriyosepsiyon, postüral instabilite. Çalışmamız Hacettepe Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından, proje kodu 17246 olan Lisansüstü Destek Projesi ile ve proje kodu 18058 olan Hızlı Destek Projesi ile desteklenmiştir.